Regionale traditie

Nederland kent vele regionale tradities en gebruiken. Een traditie of gebruik wordt vaak van generatie op generatie zijn doorgegeven en zijn er in vele soorten en manieren. Enkele belangrijke tradities zijn pakjesavond en het optuigen van de kerstboom. Nieuwjaarswensen worden al vanaf de zestiende eeuw verstuurd. Maar ook een huwelijk (huwelijksaanzoek), geboorte (beschuit met muisjes) of overlijden (avondwake) zitten vol traditionele gebruiken.

SINT PITER

Een regionale traditie die onbekend is, is de viering van Sint Piter. Een oude traditie uit het Friese plaatsje Grou. Vroeger werd in Friesland het Maitiidfeest gevierd. Dit was een feest om het einde van de winter en de komst van het voorjaar te vieren. Grou was een klein vissersdorpje en tijdens de lentefeesten dankten en vereerden de vissers hun beschermheilige Sint Petrus. Op woensdag 21 februari 2018 komt Sint Piter met de stoomboot aan in Grou. Zijn assistent is Swarte Pyt en hij rijdt op een zwart paard en Sint Piter draagt een witte mantel. Net als Sinterklaas komt ook Sint Piter uit Spanje en brengt hij cadeautjes mee. Zowel hij als zijn knecht spreken Fries en de kinderen zingen liedjes in het Fries. Deze regionale traditie wordt in Nederland niet meer gevierd, behalve in Grou

CARBID SCHIETEN

Een andere bekende regionale traditie is die van het carbidschieten. De regionale traditie van carbidschieten hoort voor veel inwoners bij het vieren van oudjaarsdag. Voor carbitschieten heb je nodig een oude (giet)ijzeren melkbus, carbid en water. Door carbid in contact te brengen met water ontstaat er een chemische reactie waarbij acetyleengas vrijkomt. Dit gas is zeer explosief wat ervoor zorgt dat bij het schieten keiharde ontploffingen tot stand komen.

Aanvankelijk werd dit gedaan om boze geesten te verjagen. Later werd carbid gebruikt door boeren om hun land te ontdoen van mollen maar vandaag de dag draait het allemaal om de gezellige sfeer en de hardste knallen.

PAASVUUR

De regionale traditie van de paasvuren. Op eerste en tweede Paasdag zijn voornamelijk in de streek Twente en in de Achterhoek veel paasvuren te zien. Over het ontstaan van het paasvuur is niet veel bekend. Het is waarschijnlijk een gebruik uit de Oudsaksische godsdienst of de Germaanse mythologie. Hierbij zouden het vuur en de rook voor vruchtbaarheid zorgen. Het is een eeuwenoude traditie die vermoedelijk is ontstaan uit verschillende heidense gebruiken en tradities en later door het christendom is overgenomen. Het paasvuur kreeg de symbolische betekenis van het licht van Pasen en de verrijzenis van Jezus. Het hout voor de paasvuren wordt weken van tevoren verzameld. Sommige bulten zijn tientallen meters hoog. Het jaarlijkse ritueel trekt altijd veel toeschouwers.

LUILAK 

En ander regionale traditie is die van Luilak. Op de zaterdagavond voor Pinksteren is tussen Delft en Den Helder de politie in de hoogste staat van paraatheid. Dan wordt in dit deel van Holland “Luilak” gevierd. Dit al in de 17e eeuw gevierde feest (waarbij degene die als laatste op het werk verscheen geacht werd iedereen op drank te trakteren) ontwikkelde zich in de 19e eeuw tot een echt kwajongensfeest. De jongeren staan zeer vroeg op en proberen iedereen wakker te maken door aan te bellen en lawaai te maken waarbij ze luidkeels ‘luilak, luilak’ riepen. Vaak liep dit alles uit op vechtpartijen, vandalisme en brandstichting.

Sinds 2012 bestaat in Nederland de Nationale Inventaris Immaterieel Cultureel Erfgoed, ofwel erfgoedlijst van Unesco. Daarop worden de komende jaren naar verwachting ongeveer 2000 tradities vermeld o.a. Sinterklaasviering, het bloemencorso, processies en oude spelen. 

Weet u nog een regionale traditie, laat het ons weten dan kunnen we onze blog aanvullen.

Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.